تبلیغات
گمگشته ی وصال - اشکی برای خود

اشکی برای خود

نویسنده :محمدمهدی
تاریخ:یکشنبه 23 دی 1386-08:01 ق.ظ

باز هم این منم تنها ،

ایستاده در جلوی آئینۀ خویشتن ؛

کوه بر دوش

    ناله بر لب

       و چه اندوهی ...

چهره در مقابل سجاده

    و روی از خدای تافته ام

                                        آه ...

 

        باز این منم ،

                         ایستاده در مقابل روزهای رفته از دست ،

                         و چه غفلتی ...

اندوه و گریه تمام ذهن پر آشوبم را منتظر است

                                      تا با شکستن بغضی از بی خدایی

                                      تمام چهره ام را در بر گیرد .

 

  ای وای خدای من ؛

               چه دورم از تو .

               دیگر ذهن پر شده از فراموشی تو .

  چه بغضی ...

       و چه آهی ...

            و چه اشکی ...

 

گویی باران می بارد

     در آسمان بی ابر روزگارم ،

          و من بر زیر رگبار چشمها نشسته ام ؛

           اما

                خدایم را به کجای این سیلابهای جاری می توانم یافت ؟

 

اشک می آید ،

قطره هایش به روی صورت ،

گویا هر یک مسیر خود را می داند ولی

                     باز هم در بی خبری نهایتشان

                     خود را در تاریکی درونم گم می کنم ...



نوع مطلب : شکسته 





Admin Logo
themebox Logo