تبلیغات
گمگشته ی وصال - مطالب آبان 1386

ناز نگاه نگار نازنینم ...

نویسنده :محسن
تاریخ:شنبه 26 آبان 1386-09:11 ق.ظ

گه گه ، نگاهم به نگار دگران شد

ناگه ، ایّام به كامم گذران شد

گه گه ، نگارم چو نگاهش نگران شد ،

ناگه ، طالع به ستاره ام سرطان شد ...

negar

 



نوع مطلب : درد دل 

اتل متل تموم شد ...

نویسنده :محمدمهدی
تاریخ:جمعه 18 آبان 1386-07:11 ق.ظ

اتل متل یه شاعر

یه مرد بی ادعا

یه مرد پشت سنگر

یه مرد سوی دعا

                اتل متل یه بهزاد

                میون دود و آتش

               چه توی جبهه ی غرب

                چه بعد جنگ و آتش

                                           دویدم و دویدم

                                           اما چیزی ندیدم

                                           به دنبال شهیدا

                                           درها رو بسته دیدم

                                                                           الو الو مرتضی !

                                                                          غریبه حرف می زنه !

                                                                           ابوالفضل رو ندیدی ؟

                                                                           اومده اون منطقه

الو الو شهیدا !

می دونم که می شنوین

جواب بدین بزرگا

ابوالفضل رو ندیدین ؟

                    چند سالی هست اومده

                    دل کنده از رو زمین 

                    پریده سوی آفتاب

                    رفته بهشت برین

                                    باید که بشناسیدش

                                  بعد شماها اومد

                                 حرفشو زد تو دنیا

                                 طاقت نداشت زود اومد

                                                           دل کوچیک زهرا

                                                           از بیماری مینا 

                                                           دستای پر زپینه

                                                           موجی شدن رضا

طاقت نداشت ببینه

مردمی پر زکینه

مرام آدمی که

اجاره خونه می ده

                     همش می گفت تو جبهه

                     بچه ها قیچی شدن

                     تو دنیای بعد اون

                      بعضیا وحشی شدن

                                            می نالید از بغاله

                                            از دست صاحب خونه

                                            نگاه سرد مردم

                                             به دستمال راحله

                                                                    می گفت که توی جبهه

                                                                    دوتا بسیجی بودن

                                                                     با هم جناق شکستن

                                                                     به قولشون نشستن

از خاطرات جبهه

همش می گفت و می گفت

اما تو دنیای ما

طاقت نیاورد و گفت :

                        " جمجمک برگ خزون

                          مادرم زینب خاتون

                           بی بی جون و آقا جون

                            باباجونش باباجون

                                                        یه پلاک یه استخون

                                                        یه پلاک یه استخون

                                                        یه پلاک یه استخون

                                                        یه پلاک یه استخون . . .

                                                                              یا علی قلب تو شاد

                                                                              ما مرید و تو مراد

                                                                              ما مرید و تو مراد "

 

اتل متل یه نوپا

بچه ی پر مدعا

هیچی ندیده اما

میگه خدایا خدا . . .

به یاد ابولفضل سپهر و آنان که رفتند . . .

شهید



نوع مطلب : شعر و دیوانه 

من این همه نیستم !!!

نویسنده :محسن
تاریخ:سه شنبه 15 آبان 1386-09:11 ق.ظ

سلام ؛

بعد از چندین و چند وقت رفتم به داداش صادق خوبم و همسر گرامی شون ، خانم حسینی پور ، سر بزنم . دیدم یه بازی راه انداختن كه كلی جالبه .

داداشم ایشون هستن :  http://www.blognevesht.com/1386/08/05/khodforoshi

و خانم بی نهایت محترمشون هم :  http://sad-eye-never-lie.com/?cat=19

گفتم : منم بازی ؟

با مهربونی گفتن : بله .

پس شروع كنیم دیگه . . .

من كی هستم : من هیچ كس نیستم جز اینی كه هستم . محسن . از نوع پاك نیتش . متولد تهرانم . بیمارستان مفرح تهران . توی یاغچی آباد . صفای جنوب شهر رو بوسیدم و اومدم یه جایی وسط غرب تهران . پشیمونم نیستم هیچ وقت . ادعام می شه كه با كمك و مشیت خدا ، به هرچیزی كه خواسته ام و اراده كرده ام رسیده ام.

روز و ماه و فصلی كه دوست دارم : روز 14 مهر رو دوست دارم . تولد مامانمه كه دوستش دارم . می میرم برای فروردین . خودم آخه فروردینی ام . فصل بهار رو هم دوست دارم . چون ... باور كنید نمی دونم چرا . فقط یه حسه كه نسبت به این فصل دارم . احساس هم كه قابل بیان نیستش خب .

رنگ مورد علاقه ی من : معلومه . قرمز . از نوع آتیشیش كه آدمو می سوزونه . از اون نوعی كه وقتی میبینیش دنیا زیر پاهات می لرزه ... پر از شیطنت و شادابی و قدرت و تاثیر گذاری ...

غذای مورد علاقه : نخندید ها . چون همه می گن اینا كه غذا نیست . اما من سوپ و آش و هلیم و عدسی و آبگوشت و شله زرد و هرچی غذای راحت الحلقوم دیگه ای كه هست و نیاز به جویدن و انرژی صرف كردن نداره !!! دوست دارم .

موسیقی ای كه گوش می دم : بهتر بود می گفتن چی گوش نمی دی . اون موقع راحت تر بودم . چون هر چیزی رو كه خوشم بیاد ، از هركی كه باشه گوش می دم . فقط مهم اینه كه من بپسندم ... آهنگ های لایت و بدون كلام رو اما ترجیح می دم ...

بدترین ضد حالی كه تو زندگی خوردم : با دوستم كلی فكر كرده بودیم و ایده ریخته بودیم كه یه وبلاگ با یه اسم خوفناك توی میهن بلاگ بسازیم . 1 ماه بود روش فكر می كردیم ... دقیقا همون شبی كه اومدم بسازمش ، میهن بلاگ ساخت وبلاگ جدید رو ممنوع كرده بود !!!

بزرگترین قول زندگی : به یه نفر كه اون سر ایرانه قول داده بودم كه هیچ وقت تنهاش نذارم . دیشب زدم زیرش !!! واسه همینه حالم گرفته است . البته اولین باری بود تو عمرم كه بدقولی می كردم . و دیگه هم تكرار نخواهد شد .

 حالا به خودم یه قول داده ام . اینكه هیچ وقت زیر قولم نزنم . این بزرگترین قول زندگی منه از الآن به بعد .

ناشیانه ترین كار تو زندگیم : عاشق شدم ، البته از نوع كور و بی فكرش ( اینترنتی و چتی ) !!!

بهترین خاطره ی زندگیم : تولد داداش كوچولوم ( 13 بهمن 1374 )

بدترین خاطره ی زندگیم : خداحافظی با اونی كه خودش می دونه ( 14 آبان 1386 )

شخصی كه دوست داشته باشم ملاقاتش كنم : الآن ( تو این لحظه ) به جز مولای غایب ، دوست ندارم هیچ كسی رو ملاقات كنم . اما اگه كلی بخواین ، دوست دارم چند تا آدم معلول جسمی ای رو كه تو زندگیشون موفق هستن ملاقات كنم تا خودم دست از ناشكری بردارم ...

برای چه كسی دعا می كنم : برای همه ی مسلمونا . تو دعاهام اینو می گم همیشه : خدایا . اونایی كه ازم خواستن دعاشون كنم ، چه اونایی كه الآن اسمشون در خاطرمه و چه اونایی كه نه ، به آرزوهاشون برسون . منم براشون سلامتی و عاقبت به خیری می خوام ازت . امام زمان رو همیشه دعا می كنم ...

محسن ده سال دیگه : فكر كنم آروم تر از این لحظه ام باشم . شك ندارم كه به لطف خدا آدم موفق و شادی خواهم بود ، اگه باشم اون روز ... 

من این همه نیستم !!!



نوع مطلب : دانای کل 





Admin Logo
themebox Logo